ਸਸਕੈਚਵਨ-ਅਲਬਰਟਾ ਸਰਹੱਦ ਨੇੜੇ ਸਥਿਤ ਓਨਿਅਨ ਲੇਕ ਕ੍ਰੀ ਨੇਸ਼ਨ ਨੇ ਮਹਿੰਗਾਈ ਅਤੇ ਖੁਰਾਕੀ ਸਮੱਗਰੀ ਦੀ ਕਮੀ ਨਾਲ ਨਜਿੱਠਣ ਲਈ ਇੱਕ ਸ਼ਲਾਘਾਯੋਗ ਕਮਿਊਨਿਟੀ ਗਾਰਡਨ ਮੁਹਿੰਮ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਇਸ ਪਹਿਲਕਦਮੀ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਹੀ ਸਾਲ ਇੱਕ ਛੋਟੇ 'ਨੋ-ਟਿੱਲ' (No-Till) ਬਾਗ ਤੋਂ 1,000 ਪੌਂਡ ਤੋਂ ਵੱਧ ਤਾਜ਼ੀਆਂ ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਦੀ ਪੈਦਾਵਾਰ ਹੋਈ ਹੈ। ਇਸ ਜੈਵਿਕ ਬਾਗ ਵਿੱਚ ਫੁੱਲਗੋਭੀ, ਟਮਾਟਰ, ਜ਼ੁਕੀਨੀ, ਆਲੂ, ਬੰਦਗੋਭੀ ਅਤੇ ਗਾਜਰ ਸਮੇਤ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਸਫਲਤਾਪੂਰਵਕ ਉਗਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ। ਤਿਆਰ ਫਸਲ ਨੂੰ ਕਮਿਊਨਿਟੀ ਦੇ ਗਰੁੱਪ ਹੋਮਜ਼, ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ, ਫੂਡ ਬੈਂਕਾਂ ਅਤੇ ਸਥਾਨਕ ਸਕੂਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਣ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਈ ਗਈ ਹੈ। ਬਾਗ ਦੀ ਬਾਕੀ ਫਸਲ ਦੀ ਕਟਾਈ ਇਸੇ ਹਫ਼ਤੇ ਪੂਰੀ ਕਰਕੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇਗੀ। ਕਮਿਊਨਿਟੀ ਡਾਇਟੀਸ਼ੀਅਨ ਐਲਿਸੀਆ ਓਲਿਵਰ ਅਨੁਸਾਰ, ਇਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਤਾਜ਼ੀਆਂ ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਕਾਫ਼ੀ ਮਹਿੰਗੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਪਲਬਧਤਾ ਵੀ ਸੀਮਤ ਹੈ। ਇੱਥੋਂ ਦੇ ਨਿਵਾਸੀਆਂ ਨੂੰ ਆਮ ਗਰੋਸਰੀ ਖਰੀਦਣ ਲਈ ਲਗਭਗ 30 ਮਿੰਟ ਦੀ ਡਰਾਈਵ ਕਰਕੇ ਜਾਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਸਥਾਨਕ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਤਾਜ਼ੇ ਭੋਜਨ ਦੀ ਪਹੁੰਚ ਵਧਣ ਨਾਲ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਨੂੰ ਪੌਸ਼ਟਿਕ ਖੁਰਾਕ ਮੁਹੱਈਆ ਕਰਵਾਉਣ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਮਦਦ ਮਿਲੇਗੀ। ਇਸ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਦਾ ਇੱਕ ਹੋਰ ਮੁੱਖ ਉਦੇਸ਼ ਬੱਚਿਆਂ ਵਿੱਚ ਟਾਈਪ-2 ਡਾਇਬਟੀਜ਼ ਦੇ ਵਧ ਰਹੇ ਮਾਮਲਿਆਂ ਨੂੰ ਠੱਲ੍ਹ ਪਾਉਣਾ ਹੈ। ਰਜਿਸਟਰਡ ਡਾਇਟੀਸ਼ੀਅਨ ਐਸ਼ਲੀ ਡੀਬੱਸਚੇਅਰ ਦਾ ਮੰਨਣਾ ਹੈ ਕਿ ਸਥਾਨਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉਗਾਈਆਂ ਤਾਜ਼ੀਆਂ ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਵਧਣ ਨਾਲ ਬੱਚਿਆਂ ਤੱਕ ਨਿਯਮਿਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪੌਸ਼ਟਿਕ ਖੁਰਾਕ ਪਹੁੰਚਾਈ ਜਾ ਸਕੇਗੀ। ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਦੀ 'ਨੋ-ਟਿੱਲ' ਤਕਨੀਕ ਵਿੱਚ ਜ਼ਮੀਨ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਪੁੱਟਣ ਦੀ ਬਜਾਏ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਉੱਪਰ ਕੰਪੋਸਟ ਅਤੇ ਤੂੜੀ ਦੀਆਂ ਪਰਤਾਂ ਵਿਛਾਈਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਤਰੀਕਾ ਮਿੱਟੀ ਵਿੱਚ ਨਮੀ ਬਰਕਰਾਰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵਾਧੂ ਘਾਹ-ਫੂਸ ਨੂੰ ਉੱਗਣ ਤੋਂ ਰੋਕਦਾ ਹੈ। ਓਲਿਵਰ ਮੁਤਾਬਕ, ਬਾਗ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵਾਰ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਸ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਲਈ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਮਿਹਨਤ ਦੀ ਲੋੜ ਪਈ ਅਤੇ ਪੂਰੇ ਸੀਜ਼ਨ ਦੌਰਾਨ ਇਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵਾਰ ਵੀ ਪਾਣੀ ਨਹੀਂ ਦੇਣਾ ਪਿਆ। ਇਸ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਦੀ ਵੱਡੀ ਸਫਲਤਾ ਨੂੰ ਦੇਖਦੇ ਹੋਏ ਕਮਿਊਨਿਟੀ ਹੁਣ ਇਸ ਖੇਤੀ ਤਰੀਕੇ ਨੂੰ ਹੋਰ ਬਾਗਾਂ ਅਤੇ ਸਕੂਲਾਂ ਤੱਕ ਲੈ ਕੇ ਜਾਣ ਦੀ ਰਣਨੀਤੀ ਬਣਾ ਰਹੀ ਹੈ। ਮਾਹਿਰਾਂ ਦਾ ਮੰਨਣਾ ਹੈ ਕਿ ਸਕੂਲਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬਾਗ਼ ਲਗਾਉਣ ਨਾਲ ਖਾਣੇ ਦੇ ਖਰਚੇ ਘਟਣ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਤਾਜ਼ਾ ਅਤੇ ਸਿਹਤਮੰਦ ਭੋਜਨ ਮਿਲੇਗਾ।